Olay, ABD'nin Akdeniz'in hakim gücü Osmanlı denizcileriyle karşı karşıya gelmesiyle başladı.
Amerikan Devrimi sonrasında İngiliz korumasını kaybeden ABD ticaret gemileri, Akdeniz ve Doğu Atlantik'te Osmanlı'ya bağlı Garp Ocakları (Cezayir, Tunus, Trablusgarp) tarafından ele geçirildi.
ABD KABUL ETMEK ZORUNDA KALDI
1785'ten itibaren onlarca Amerikan gemisi zapt edildi ve 100'den fazla Amerikalı denizci Cezayir'de esir tutuldu.
Bu baskılarına tepki olarak ABD Kongresi, 1794 yılında Amerikan Donanması'nın ilk 6 gemisinin inşasına onay verdi.
Buna karşın daha fazla kayıp vermek istemeyen Başkan George Washington, barış ve esirlerin iadesi için "Trablus (Cezayir) Antlaşması"nı imzaladı. Bu belgeyle ABD, esirler için 642 bin altın dolar ve yıllık 12 bin Osmanlı altını tutarında haraç ödemeyi kabul etti.
ABD, 1795'ten 1818 yılına kadar bu antlaşma hükümlerine göre ödeme yapmaya devam etti.
Antlaşma, dönemin Osmanlı Cezayir Dayısı Cezayirli Hasan Paşa ile ABD temsilcisi Joseph Donaldson arasında imzalandı.
ABD'NİN BAŞKA DİLDE İMZALADIĞI TEK ANLAŞMA
- Bu anlaşma, ABD tarihinde kendi dili (İngilizce) dışında imzalanan tek anlaşmadır. Anlaşma metni Türkçedir.
- Ayrıca, ABD'nin başka bir devlete vergi (haraç) ödemeyi kabul ettiği tek antlaşmadır.
Modern tarihçiler bu olayı, Osmanlı'nın merkezden uzak "Garp Ocakları" (Cezayir, Tunus, Trablusgarp) aracılığıyla okyanus ötesi bir güce bile diz çöktürebildiğinin kanıtı olarak okur