Çocuğun İstismarı öncelikle duygusal düzeyde başlar. Yeterli düzeyde sevgi ve ilgi görmeyen ya da aşırı sevgi ve ilgi gören çocuk duygusal düzeyde ihmal ve istismar ediliyordur.
İhmal, istismar ve şiddet döngüsü
Çocuğun ilişkide aşağılanması, küçümsenmesi, suçlanması, yalnız bırakılması, bağımlı kılma ve aşırı koruma duygusal düzeyde ihmaldir. Sözel olarak sürekli eleştirilen, yargılanan çocuk, bir başka çocukla karşılaştırılması çocuğun özgüvenini zedeleyerek şiddete açık hale gelir. İhmal, istismar ve şiddet döngüsü adım adım çocuğun duygusal ihmali başlar. Duygusal ihmal, sözel istismara, sözel istismar fiziksel şiddete yol açabilir.
Çocuk ailede bulamadığı ilgi ve sevgiyi aile dışında aramaya yönelir kişilik bozukluğu ve istismar eğiliminde olan kişi ve ya gruplarca cinsel taciz ve tecavüz girişimleri ile karşı karşıya kalabilir. Çocuk istismar farklı boyutlarda görülür. Çocuklar mendil satmakta, ayakkabıcı boyacısı olmakta, ağır sanayi kurumlarında çalıştırılmaktadır. Gelişim çağındaki çocuğun erken yaşta çalıştırılması, çocuğu savunmasız bırakmakta tedavisi oldukça güç hastalıklara yol açmaktadır. İlköğretim çağında olan çocukların öğrenimini sürdürmek yerine bedensel ve ruhsal özelliklerine uygun olmayan işlerde çalıştırılması gelişimini olumsuz etkileyerek ihmal ve istismara yol açmaktadır.
Günümüzde belirli bir kesim ailelerce, çocuğun ticari bir meta olarak algılanması, çocuk işçiliği üzerinden kazanç sağlanması istismar ve ihmali yaygınlaşmıştır.
Çocuklar kırsal bölgelerden büyük şehir merkezlerine çeteler tarafından getirilmekte, çocuk işçisi olarak korumasız ve güvensiz ortamlarda çalıştırılmaktadır.
İstismar gören istismar gösterir
Çocuk gelişim döneminde aile içi ihmal ve istismara maruz kalmış ise suçluluk ve utanç duygusuna boğulur. İstismarın sorumlusu olarak kendisini sorumlu tutar. Kişilik ve sosyal gelişiminde bozukluklara yol açar. Yetişkinlik döneminde ego bütünlüğünü koruma refleksi gelişir. İç görü, kendini tutma ve kontrol etme becerisi gelişmediği için çocukları istismar eder. İstismarcılar sürekli elemden kaçınarak hazzı yaşama eğiliminde ve hazza odaklanmışlarıdır. Aile içi ve toplumsal ilişkilerde kendi arzularının karşılanmasına odaklanır, ilişki içinde bulunduğu çocukları sadece kendi haz ihtiyaçlarını karşılamak ile ilgi rolleri oldukları yönünde ötekileştirir ve nesneleştirir. Algılama, muhakeme, değerlendirme, sebep ve sonuçları arasında ilişkiyi kurma yönünde güçlük çeker. Düşünce içeriklerinde bozulma görülür.
Çocukların istismara maruz kaldıklarını nasıl anlarız?
Çocuklar kendisini istismarın sorumlusu olarak görebilir. Derin suçluluk ve utanç duygusu yaşayabilir. Dışlanmaktan ve ceza verilmesinden, ilgi ve sevgiyi kaybetmekten korkabilir. İstismara maruz kalmış çocuk travmaya maruz kalarak, örtülü depresyon geçirebilir.
İçine kapanma ve ya aşırı hareketlilik içersinde davranış sorunları yaşar. Duygusal iniş ve çıkışlar, günlük yaşam aktivitelerinde uyumsuzluklar, öfke patlamaları gösterir.
Güven duymadığı kişilerle iletişim kurmaktan kaçınır, yalnız kalmaktan korkarlar.
Okula gitmek istemeyebilecekleri gibi, derslerine düzenli girmeyebilirler. Ders başarısında belirgin düşükler yaşanabilir. Bedenlerinde morarma ve çürükler görülebilir, yüz ifadelerinde donukluk dikkat çeker.
Aileler nasıl etkilenir?
Anne ve/veya baba çocuğunun istismarından suçlanabileceklerini düşünerek içine kapanır. Çocuğun istismarını kabullenmekte güçlük çeker ve inkar edebilir. Patolojik aile düzenini koruma eğilimi gösterebilir.