Yıllardır dünyaya aynı vaaz veriliyor: İnsan hakları, demokrasi, hukukun üstünlüğü, çocuk hakları…
Bu kavramların kürsüsüne ise hep aynı ülkeler çıkıyor: Avrupa ve Amerika.
Ama Jeffrey Epstein belgeleriyle birlikte artık sahne ışıkları sustu, perde aralandı ve ahlâk dersi verenlerin arka odası ortaya saçıldı.
Ortaya çıkan şey bir skandal değil; sistemli bir çürümenin belgesidir.
Çocukların istismar edildiği adalarda, listelerde adı geçenler sıradan insanlar değil. Devlet başkanlarıyla temas kuranlar, küresel sermayeyi yönlendirenler, medya patronları, istihbaratla iç içe geçmiş “saygın” figürler…
Yani dünyaya “çocuk hakları” dersi verenlerin ta kendileri.
Soru şu:
Bu kadar yıl bize kim yalan söyledi?
Bir yanda Orta Doğu’da, Afrika’da, Asya’da çocukların üzerine yağan bombalara “yan etki” diyenler…
Diğer yanda kendi elitlerinin çocuk istismarını yıllarca örtbas eden “demokratik” rejimler…
Bugün anlıyoruz ki insan hakları, onların sözlüğünde evrensel bir ilke değil, siyasî bir silahtır.
Kime karşı kullanılacaksa vardır, kimin suçunu örtecekse yoktur.
Epstein dosyaları kapatılmaya çalışıldı. Deliller buharlaştırıldı. Tanıklar susturuldu. Dosyalar mühürlendi.
Çünkü mesele birkaç sapık değil; bir medeniyetin ahlâkî iflasıydı.
Çocuk hakları diyerek başkalarına parmak sallayanlar, kendi saraylarının bodrumunda çocukları feda etmişlerdi.
Demokrasi diyerek ambargo uygulayanlar, kendi karanlık elitlerini yargılayacak cesareti gösteremediler.
Ve en çarpıcı olanı şu:
Bu belgeler açıklandığında Avrupa’nın meydanları dolmadı. Amerika’da vicdan ayaklanmadı. Medya “özgür basın” refleksi göstermedi.
Çünkü mesele başkaları olunca hassas olan değerler, kendileri olunca sessizliğe gömülüyor.
Demek ki sorun kişiler değil, sistemin kendisi.
Bugün artık şunu net olarak söylemek gerekiyor:
Batı’nın ahlâk üstünlüğü iddiası çökmüştür.
Değerler, maskeymiş.
İnsan hakları, vitrinmiş.
Çocuk hakları ise sadece propaganda metniymiş.
Epstein belgeleri bize yeni bir şey öğretmedi; sadece zaten bildiğimiz bir gerçeği çıplak hâle getirdi:
Güç, denetlenmediğinde en kirli suçları bile “medeniyet” ambalajına sarabiliyor.
Ve artık kimse, mazlum coğrafyalara ahlâk dersi vermeye kalkmasın.
Çünkü bu dosyalar kapanmadı.
Sadece vicdanı olanlar için açıldı.