Sevgili okur, TBMM'nin 106. Yaş Günü Kutlamalarını Mecliste takip ettim. Yani 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramında Ankara'daydım.
Şimdi bu takip esnasında aldığım bazı notları sizlerle paylaşacağım. Paylaşmaya da 23 Nisan Özel Oturumundan başlıyorum... Öncelikle şunu yazayım: Özel Oturumda yapılan konuşmaların büyük bir kısmı Bayramın ruhuna uymamıştır. Muhalefet temsilcilerinin yaptığı konuşmalardan bahsediyorum...
Unutulmasın ki, Bayram Törenleri propaganda yapılacak zamanlar değildir. Adı üzerinde bu bayramdır bayram... Ayrıca, 23 Nisan Törenlerinin Meclisteki ağırlıklı misafirleri çocuklardır. Çünkü bu Bayram onların Bayramlarıdır. Dolayısıyla Bayram Konuşmaları ağır olmamalıdır.
Maalesef Genel Kurulda konuşma yapan siyasiler pek bu gerçeği dikkate almadılar... Konuşmalarında ya İktidarı eleştirdiler... Ya da memlekette yaşanan bazı sıkıntıları abartarak ön plana çıkarmaya çalıştılar...
Demin Bayram Konuşmalarında ağır konulara değinilmez dedim. Ha illa değinilecekse de, ülkenin en acil meseleleri seçilmelidir. Bugün Türkiye'nin en önemli meselesi etrafındaki ateş çemberi değil mi kardeşim?
Bu tehdit karşısında da bir ve beraber olunması gerekmiyor mu? Elbette öyle olunması gerekiyor. Size soruyorum... Bunun için, 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramından daha güzel bir gün var mıdır?
Vallahi de yoktur billahi de yoktur... Ancak ülkemizdeki siyaset anlayışında, henüz böyle birlik kültürü oluşmuş değildir. Size 23 Nisanda yapılan Özel Oturumla alakalı gözlemimin özetinin de özetini söyleyeyim... Sanki memleketin muhalefeti, ağır meseleleri Cumhurbaşkanı Erdoğan'a bırakıp, kendi derdine düşmüş gibi...
Bu var ya bu... Erdoğan'ın gölgesinde siyaset yapmak demektir.