Başbakan Ahmet Davutoğlu'nun görevini bırakması nedeniyle, AK Parti 22 Mayısta 2. Olağanüstü Kongresine gidiyor. Olağanüstü kongre süreci başladığı için, Başbakan Davutoğlu niye görevinden ayrıldı sorusu üzerinde durmayacağım.
Ancak, Sayın Başbakan'ın partisi ve davası için yaptığı bu fedakarlığın takdire şayan olduğunu düşünüyorum. Kendisinin de söylediği gibi Başbakanlık Makamı bir faninin kolay kolay elinin tersiyle itebileceği bir makam değildir.
İşte görüyorsunuz, piyasada sürekli seçim kaybetmelerine rağmen koltuklarına 404 yapıştırıcıyla yapıştırılmış gibi oturan adamlar var. Hele içlerinde bazıları var ki, bunlar onlu rakamlarla seçim kaybetmelerine rağmen oturdukları yerden kalkmıyorlar.
Değerli dostlar, seçimlerde sürekli başarısız oldukları halde koltuklarını bırakamayan bu liderler, Başbakanlık koltuğu gibi bir koltuğa otursalar, acaba ne olurdu? Tahminimce bunlar, o makamın sağladığı imkanları ölünceye kadar ellerinde tutmak isterlerdi. Bunun içinde her yola baş vururlardı.
Başbakan Ahmet Davutolu'nun görevinden partisi ve davası için ayrıldığını görünce aklıma şu soru geldi: Sayın Davutoğlu'nun yaptığı bu fedakarlık koltuğunu bırakmamak için partisinin bölünmesini bile göze alanları utandırmış mıdır? Bırakın utanmayı, yaptığının partisini nasıl bir felakete götürdüğünü azıcıkta olsa düşündürtmüş müdür?
Aslında, Sayın Davutoğlu'nun görevini bıraktığını açıkladığı basın toplantısında birilerine ince bir mesaj vardı. O mesajda, Başbakan "Yaptığım istişareler neticesinde yol arkadaşlarını değiştirme yerine Genel Başkan değişikliğini uygun gördüm" diyordu.
Her türlü başarısızlığa rağmen koltuklarını bırakmamakta direnen bu beyefendiler o mesajı almamakta da direniyorlar. Çünkü bunlar , oturdukları koltukların baba mirası olduğunu sanıyorlar. Çünkü bunlar, baba mirasını kaybetmemek için her türlü yola başvurulacağını düşünüyorlar.
Örneğin, hiç seçim kazanamayan bu liderleri baba mirası gördükleri koltuklarından ayırmak isteyen delege ise, o delegeler hemen görevlerinden alınır... Eğer teşkilat ise, hemen kapısına kilit vurulur... Hele hele bu kişi Genel Başkan adayı ise, derhal sudan bir bahaneyle partiden ihraç edilir... Diyelim ki, bir mahkemeden kongre yapılsın kararı çıkarılırsa, o kararı bozdurmak için mahkeme mahkeme dolaşılır...