(NO KİNGS)
Yükseliyor kara dumanlar, Zagros Dağları’nda,
Takıldı aklım, kaldım İsfahan sokaklarında,
İnsaf yok anlayışsız çağdışı krallarda!
Akıl yerine heves çalışır Haman’da!
İranlı inananları tanımıyor kalın kafalılar,
Müslümanı; ancak Arap Yarımadası’nda tanımışlar!
Benzetiyorlar, gerçek inananları onlara!
Pamuk ipliğiyle bağlı oldukları inançları temelsiz olsa da!
Anlasın şunu Firavun ve Haman!
Yanlıştır bu hesap döner Bağdat’tan!
Venezüella’ya benzemez kadim İran!
Seraptır gördüğün hayaller, ey Tiran!
Halüsinasyondasın dön yanlıştan tez zaman!
Ölürsek şehidiz, kârdayız ilahi mahkemede!
Ya siz ne için öleceksiniz bu ıssız çöllerde?
Başkasının toprağında, başkasının denizinde?
Sormazlar mı?
Ne işiniz var, dünyanın öbür ucunda?
Niye öldürdünüz 168 günahsız çocukları Minap’ta?
Niye saldırdınız suçsuz çocuklara Filistin’de?
Hangi kafayla öldürdünüz anneleri, babaları Gazze’de?
Hangi gerekçeyle yetim bıraktınız bebekleri Gazze’de?
Neydi nedeni parçaladınız yürekleri gözümüzün önünde?
Sorarlar günün birinde; sıkarlar boğazınızı ileride!
Boğulacaksınız Firavun gibi Hürmüz’de!
Ağlayacaksınız Kudüs’ün ağlama duvarında!
Ezileceksiniz, Filistinli ve İranlıların ayakları altında!
Haristanî