Ne Mecnun için, ne Mem
Kül oldum ben anne, ilim için
Kıvılcımlar düştü taradığın saçlara
Ateşler içindeyim, gül dök üzerime
Üşüyorum anne, kokla beni
Yanıyorum anne, sıcaklığınla söndür beni, sar ve soğut
*****
Çok isterdim, özgür gökyüzüne tutsak kuşlar uçurtmayı
Öyle hasretim, göğsümde biriktirdiğim serçelerin seccadesine
Menekşe mi bunlar anne, göz pınarlarımın kıyısında
Mülteci ellerimle açamadım kapıları
Çiçekler bahçesine çıkamadım
Doyamadım sana, doymadın biliyorum bana
Olmadı anne, çıkamadım
*****
Sarıldık birbirimize
Sare, Fatma, Sema ve Gamze
Yandı beyaz gelincik
Bahtınur, Nurgül, Tuğba ve Sümeyye
Külden kale ve bir tomurcuk
Cennet, Sevim, Zeliha ve İlknur
*****
Kül oldum anne, sonra kul, sonra Âdem!
Kül oldu insan, yandı tin ve soğuk bir zeytin
Bir güvercin haykırdı, İnnaLillah
Bir şemsiye tut, bir mum ve rahmet
İlim yurdu, on iki kül ve bir yangın
*****
Ateş değil, kardı bu karartan
Örtün bütün lale bahçelerini
Onlar üşüyor, biz yanıyoruz
Bir damla su, bir kap papatya, bir avuç dua dök üzerimize
On iki sevda, on iki gelinlik, on iki zaman
*****
Çocukluğum sizin olsun, kıble benim
Yanmışsa eğer fakirliğim, zenginlik sizin
Bir dağın eteğinde, bir meleğin kanadında
Kumdan siperler sizin, Cennet serinliği benim
Ben yandım, siz kül!
Martıların gagasında bir umut, güvertede bir tacir
Suskundur Endülüs, yalnızdır Hacer, gülümsüyor bize Kudüs!
*****
Anne!
Kokundan bir yaprak var burada ve bir damla su
Göğsünden bir ağaç, kanatlarından bir ırmak
Kokluyorum seni bir nefes, içiyorum seni bir yudum
*****
Ne Mecnun için, ne Mem
Kül oldum ben anne, ilim için
Kıvılcımlar düştü taradığın saçlarıma
Ateşler içindeyim, gül dök üzerime
Üşüyorum anne, kokla beni
Yanıyorum anne, sıcaklığınla söndür beni, sar ve soğut