Geçtiğimiz günkü yazımızda 1128 akademisyenin sözüm ona "barış bildirisinden" bahsetmiştik. Ülke gündemine bomba gibi düşen bu bildiri her kesimde şaşkınlığa yol açmış, "Böyle üniversite hocaları da var? Çocuklarımızı bunlara mı teslim ediyoruz?" soruları kafaları kurcalamıştı.
Bugün bu konuda birkaç cümle daha etmek istiyorum:
· Bildirinin kesinlikle eleştiri sınırında kalmadığı görülmektedir. Askerimizi, emniyet görevlilerimizi şehit eden, sivil vatandaşlarımızı evlerinden, işinden gücünden alıkoyan PKK teröristleri hakkında en ufak eleştirileri bile yoktur. Sanki tek suçlu vardır, o da devlettir havasındalar.
· Devletimizi sanki suçsuz insanlara durup dururken saldıran, katliam yapan konuma koymuşlardır.
· Üstelik bu imzacılar kendilerini eleştirme durumunda gösterirken kendilerine yönelik eleştirilere tahammülsüz oldukları ortaya çıkmıştır.
· Devlete saldıranlara, ağır silahlarla savaş açanlara susanlar devlete silah bırak çağrısı yapmışlardır. Bunu anlamak mümkün değildir.
· İşin daha ilginci ise çözüm önerisi sunmamış olmalarıdır. Devlet silah bırakırsa barış nasıl gelecektir? Açıklaması yoktur.
· Akademisyenlerden bilim üstünlüğünü ve objektif olmayı ön planda tutmaları beklenirken sadece devletimizi hedef haline getirmeleri ve emniyet kuvvetlerini suçlamaları bilim adamı kimliğine uygun düşmemiştir.
· Tabi bu kimselerin evlerine baskın yapılması, tutuklanmak istenmeleri de hoş değildir. YÖK üzerine düşeni yapabilir.
· Geçen gün televizyon kanallarından birinde ünlü gazeteci İlnur Çevik'in teklifi bence değerlendirilebilir. Çevik bu kişilerin olay mahallinde görevlendirilmelerini öneriyordu. Hem bölge insanlarına hizmet ederler; hem de bölgeyi tanıyarak, bölge dinamiklerine hakim olarak daha ciddi düşünceler ileri sürebilirlerdi.