Şehirleşme, tarıma açılan yeni araziler ve çayır-meraların kontrolsüz otlatılması nedeniyle endemik Muş lalesinin doğal yayılış alanları her geçen yıl daralıyor.
Muş Alparslan Üniversitesi bünyesinde faaliyet gösteren Muş Lalesi Uygulama ve Araştırma Merkezi de lalelerin korunması, çoğaltılması ve görsel özelliklerinin geliştirilmesi amacıyla çalışma yürütüyor.
Bu kapsamda merkezde görevli akademisyenlerce yapılan bilimsel çalışma sonucu yılda bir soğan veren Muş lalelerinde 3-4 soğan veren yeni genotipler geliştiriliyor.
Yavru soğan sayısı ve soğan ağırlığının artması konusunda başarılı sonuçlar elde eden akademisyenler, şimdi de lalelerin alımlı ve güzel görüntüsü ile çiçekte kalma gün sayısının artırılmasına yönelik çalışmalara ağırlık veriyor.
Kırmızı tonlarıyla Muş Ovası'nı adeta doğal bir stüdyoya dönüştüren laleler, bugünlerde oluşturduğu eşsiz manzarayla fotoğraf tutkunları, doğaseverler ve belgesel ekiplerinin ilgisini çekiyor.
"1-2 yıla kadar yeni çeşitler geliştirmiş olacağımızı umuyorum"
Muş Lalesi Uygulama ve Araştırma Merkezi Müdürü Dr. Öğretim Üyesi Ahmet Yenikalaycı, Muş lalesinin endemik bir doğal soğanlı çiçek olduğunu söyledi.
Bu bitkilerden kültür alma, yetiştirme tekniği ve bunun yanında ıslahına yönelik 8 yıldır çalışma yürüttüklerini anlatan Yenikalaycı, şunları kaydetti:
"Bu aşamada önemli başarılar kaydettik. Muş lalesinde tescil aşamasına gelmiş iki farklı çeşit adayımız var. Tohumluk Tescil Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğümüze de müracaatımızı yaptık. 2 yıldır tescil denemelerini yürütüyoruz. 1-2 yıla kadar yeni çeşitler geliştirmiş olacağımızı umuyorum. Muş lalesinin diğer kültürü yapılan lale türlerinden farklı olarak en önemli özelliği, bir soğanın bir sonraki yıl yalnızca bir soğan vermesidir.
Bu durum, kültüre alınmasını zorlaştırıyor. Bu yönde yaptığımız ıslah çalışmalarıyla Muş lalesinde 3-4 yavru soğan veren genotipler geliştirdik. Islah çalışmalarında genelde soğan ağırlığı, yavru soğan sayısı ve çiçek görünümü yönünde çalışmalarımızı sürdürüyoruz."
