​Hayat, en saf hâliyle bir eşikler silsilesidir. Gözümüzü açtığımız andan itibaren önümüze serilen yollar, ardımızda bıraktığımız duraklar ve her gün yeniden yapmak zorunda kaldığımız tercihler… Varlık sahnesine adım attığımız ilk saniye, bizim dışımızdaki iradelerin kararıyla başlar her şey. Nereye doğacağımızı, hangi coğrafyanın taşına toprağına basacağımızı, hangi ailenin şefkatiyle ya da imtihanıyla büyüyeceğimizi biz seçmeyiz; seçiliriz.

Ancak insanı insan yapan, kadersel bir figürasyonla dahil olduğu bu sahnede, perdeler açıldıktan sonra ne yapacağıdır. Hayatın bizə sunduğu en büyük ikilem de burada baş gösterir: Seçmek mi, yoksa seçilmek mi?

​Verilen rollerin ötesinde: Seçilmenin konforu ve esareti

​"Seçilmek," ilk bakışta insana güvende hissettiren bir limandır. Birileri sizi fark etmiş, bir makama layık görmüş, bir gruba dahil etmiş ya da bir akımın öznesi yapmıştır. Siyasetten iş dünyasına, sosyal ilişkilerden günlük hayatın sıradan akışına kadar pek çok alan, "seçilmiş" olmanın konforunu sunar.

Seçilmek, sorumluluğun bir kısmını omuzlarınızdan alır; çünkü yol sizin çizmediğiniz bir harita üzerinde yürümektedir.

​Ne var ki, seçilmenin konforu bir süre sonra görünmez bir prangaya dönüşebilir. Sizi seçen irade, bir gün sizi "seçmemeye" karar verdiğinde elinizde ne kalır? Kendi iradesiyle var olamamış, başkalarının rüzgarıyla yön bulmuş bir ruh, esinti dindiğinde yere çakılmaya mahkumdur. Seçilmek, başkalarının senaryosunda başrol oynamaktır; lakin kalem başkasının elindeyse, son sayfada ne yazacağını asla bilemezsiniz.

​Bedel ödemek pahasına: Seçmenin gücü

​Oysa seçmek; cesaret ister, yükümlülük ister, en önemlisi de bedel ödemeyi göze almayı gerektirir. Seçmek, kendi pusulanızı elinize almak ve "Ben bu yoldan yürüyeceğim" demektir. Yürüdüğünüz patikada taşlar ayağınıza batabilir, hava bozabilir, hatta yanlış bir sapak ömrünüzden zaman çalabilir. Fakat o kararın mesuliyeti tamamen size aittir. Hata yaptıysanız bile direksiyonu sizin kırmış olmanız, insana en büyük erdemi, yani özgür iradenin onurunu kazandırır.

​Günümüzün hızla dijitalleşen, insanı seri üretim birer veri noktasına indirgeyen dünyasında, en çok rızamız dışında "seçiliyoruz". Algoritmalar ne okuyacağımızı, ne düşüneceğimizi, hatta kimi seveceğimizi önümüze getiriyor. Bize sadece bu dayatılan menüden razı gelmek kalıyor. İşte tam da bu noktada, bilinçli bir birey olmanın yolu, pasif bir "seçilen" olmaktan çıkıp aktif bir "seçen" iradeye dönüşmekten geçiyor.

​Kalemin kimde olduğu meselesi

​Hayatın sonunda insan, arkasına dönüp baktığında unvanlarıyla, kendisine bahşedilen dışsal lütuflarla değil; kendi iradesiyle verdiği kararlarla anılır. Hangi değerlerin arkasında durduğu, hangi yollardan vazgeçtiği ve neleri bilerek seçtiği onun imzasını oluşturur.

Seçilmek bir başlangıç olabilir, bir fırsat kapısı aralayabilir; ancak hayatın direksiyonuna geçmek istiyorsak esas maharet seçebilmektedir. Rüzgarın önünde sürüklenen bir yaprak olmak yerine, pusulasını kendi çizen bir denizci olmaktır.

​Unutmayalım; kader bize kartları dağıtır, fakat oyunu nasıl oynayacağımızı, hangi hamleyi yapacağımızı ve masadan hangi baş diklikle kalkacağımızı yalnızca biz seçeriz.

​Seçilmek kaderin cilvesidir; lakin seçmek, insanın kendi Anka'sını küllerinden yeniden yaratmasıdır. Tercih sizindir.