Bir şair düşünün ki kalemiyle, sanatıyla ve edebiyatıyla üstelik cahiliye dönemimdeki insanların şiirle, edebiyatla birbirlerini etkiledikleri ya da birbirleriyle mücadele ettikleri bir dönemde;deyim yerindeyse birbirleriyle şiir silahıyla savaştıkları bir ortamda geçen bir olay var İslam tarihinde! İşte İslam'ın tebliğ döneminde İslam'ın yayılmasını hazmedemeyenlerden biri de şair Kaab bin Züheyr'dir. Kaab azılı bir İslam aleyhtarıdır ve şiiriyle İslam’ın ve Müslümanların ve de Allah'ın elçisi Hz. Muhammed'in (sav) aleyhinde elinden geleni yapmakta ve şiirlerini Ka'be'nin duvarına asmaktadır. Meşhur, "Kadide-i Suada" sını yazıp etrafa dağıtmıştı. Bu kaside, Hz. Resulüllah' a(sav) hakaretlerle doluydu. Kardeşi ise nura ermiş, iman etmişti. Züheyr, Allah düşmanı ilan edilmiş ve görüldüğü yerde en ağır cezaya çarptırılmasına Allah Elçisi’nin emriyle karar alınmıştı. Bu kararı kardeşi ona haber vermiş ve dikkatli olmasını, inadından vazgeçip teslim olmasını istemişti. Bu haberi duyan şair Kaab, tedirgin olmaya başlamış ve çaresiz kalarak ilginç ve bir o kadar da ders verici nitelikte bir olayın gerçekleşmesine neden olmuştu. İşte bugün size bu olayı Allah Resulü'nün ağzından anlatan şiirimi sunmak istiyorum:
Dil uzatıyordu şair Ka’b, şiiriyle İslam’a,
"Görüldüğünde, verilsin en ağır ceza!
Sohbetteyken sabah namazından sonra,
Garip bir adam oturdu yavaşça karşımıza!
“Ka’b pişman olup gelse özür dilemeye!”
Bağışlar mısınız acaba, gelse önünüze?”
Kalmasın karanlıkta, çabuk gelsin esenliğe!
Beklemesin, tez gelsin ersin parlak dirliğe!
"O değersiz şair benim, ey acıma çınarı!
“Pişman ol ki kurtulasın, görmeyesin narı!”
Emrinizdedir dedi Ka’b, o artık dost bir şair,
Okuyayım övgü şiirimi, olsun gönüller bir!
“Elçi, etrafını aydınlatan parlak bir ışıktır,
Kötülükleri kökünden kesen keskin kılıçtır!”
Sevdik Ka’b’ı, giydirdik hırkamızı üzerine!
Banet Suadu kasidesi oldu Kaside-i Bürde!”
HIRKANIN SERÜVENİ
Gümüş ve altınlarla hava atanlara!
Vermedi Ka’b hırkayı, altın paralara!
Değil satın almakla, parayla pulla,
Layık olmakla sahip olunur buna! (1)
Göçünce Ka’b dünyadan kimsesiz,
Kaldı hırkası ortada yalnız, sahipsiz!
Uçtu hırkası kutsal emanetlerle,
İslambol’a; kanatsız kafilelerle! (2)
Not: Parayla Hırkayı satın alıp onunla kendine bir paye/ayrıcalık kazandırmaya çalışan Muaviye’ye Ka’b’ın verdiği cevaptır.
Bu hırka kutsal emanetlerle beraber yavuz Sultan Selim tarafından İstanbul’a getirilerek Topkapı Sarayı Müzesi’ndeki Mukaddes Emanetler bölümünde “Hırka-i Saadet” adıyla korunmaktadır.
