Sevgili okur, ABD-İsrail haydut çetesinin İran'a düzenlediği saldırının bugün 6. günü... Taraflardan gelen açıklamalardan, savaşın kolay kolay bitmeyeceği anlaşılıyor.


Allah aşkına söyleyin... Şu Mübarek Ramazan ayında, inananların savaş gündemine maruz kalmaları ne kadar uygun? Aslında Bizlerin Ramazanın manevi iklimine uygun konuları yazıp çizmemiz gerekmez mi?


Ama onları yazamıyoruz. Bunların yerine savaşı yazıyoruz... Terörü yazıyoruz... Ölümleri yazıyoruz... İnsanların çektiği acı ve sefaleti yazıyoruz vesaire vesaire…


Kimse kusura bakmasın... Bu gidişatın tersine çevrilmesi için, aşağılıklara acilen "dur" demek gerekiyor. Eğer bu yapılmazsa, inananlar için yarın bugünden güzel olmaz...


Çünkü... Karşımızdakilerde merhamet ve acıma hissi olabildiğince eksilerde... Galiba bu aşağılık katiller anne şevkatinden mahrum yetişmişler...


Eğer bu aşağılık katillere, zamanında anneleri azıcık şevkat gösterseydi... Şöyle bir kucağına alıp -"yavrum" diyerek sımsıkı sarsaydı. Aşağılıklar böyle katliama imza atamazlardı.


Ha tezime itiraz eden varsa... Aşağılık katillerin, İran'a saldırmaya başladıkları ilk gün 160 kız çocuğunu katlettiklerini akıllarından çıkarmasınlar...


Yahu bunlar çocuktur çocuk... Unutulmasın ki... İran'a düzenlenen iğrenç saldırıda katledilen 160 kız çocuğunun herbiri ana kuzusudur.


Tekrar yazıyorum... Küçüklüğünde ana kuzuluğu duygusunu yaşayamayanlar, o duyguya hassasiyet göstermezler... Kanaatimce bu aşağılıklar insanlara acımadıkları gibi, hayvanlara da acımıyorlardır. Neyse... Konumuz şimdi bu değil...


Yazıyı şu kısa hatırlatmayla noktalıyorum: Hayattaki birçok olay gibi, savaşın da kendine has kuralları vardır. Maalesef bu aşağılık katiller sürüsü, işte o kuralları yerle bir ettiler... Aynen şehirleri yakıp yıktıkları gibi...