Konunun öneminden ötürü bu haftaki yazıma geçen haftanın konusuyla devam edeceğim!

Çocuğa temel eğitim ailede verilmeli demiştik! Çocuğun özeli olmaz, çocuğun odasına girilmeli, telefonuna girilmeli, bilgisayarı kontrol edilmeli! Çocuklar şımartılmamalı, çocuk akşam ezanında eve gelmeli; kimlerle gezip dolaşıyor ya da arkadaşlık yapıyor ona bakılmalı... Çünkü çocuk, aile ve okuldan sonra üçüncü olarak arkadaş çevresinden etkilenip yetişir/eğitilir!

Kötüye kullanıldığı zaman çağımızda akrep gibi çocukları zehirleyen; olumsuz davranışlar kazanmalarına neden olan görsel medyada; şiddet içeren diziler suça itme konusunda başı çekiyorlar! Dizide adam, eline silahı alıp ona, buna sıkıyor; sonra hiçbir şey olmamış gibi hesap yok, ceza yok, elini kolunu sallaya gidip koltuğuna oturuyor! Bunu izleyen çocuğun dünyasında neler oluyor neler! Çocuk bakıyor ki adama öldürmenin hesabı sorulmuyor ya da cezası yok; hatta o kişi kahraman ya da örnek kişi, eli öpülesi biri oluyor! Bu yanlışa son vermemiz acilen şarttır! Bu görev ilgili birimlerindir! Herkes bulunduğu makamın sorumluluğunu yerine getirmelidir!

Dijital bağımlılık: sosyal medya, telefonlar bu davranış bozukluklarının, zararlı alışkanlıkların kaynağıdır! Görüyorum ebeveynler sakınca görmeden, çekinmeden endişe duymadan sussun diye çocuğun eline telefonu veriyor! Niye, çünkü kendisi rahat edecek, dedikodusunu rahat yapacak ya da keyfine bakacak! İyi güzel de sen keyfine bakarken, çocuğun zehirleniyor farkında mısın? O çok sevdiğin, dünyalara değişmediğin; tırnağına taş değsin istemediğin; biricik yavrun göz göre göre zehirleniyor! Biri kazara çocuğuna bir fiske vursa kıyameti kopardığın bi tanen zehirleniyor farkında mısın?

Modern olalım diye yaşayışımızı Batı’ya endeksledik; oysa Batı batmıştır! Başkalarını taklit ederek ne onlar gibi olabiliriz ne de kendimiz kalabiliriz! Ortada ne olduğu belirsiz bir mahlûk olur çıkarız! Batıya özenerek bireysellik adı altında Narsist (bencil) birey yetiştiriyoruz! Bencil bireylerden oluşan toplumda ahlak, yardımlaşma, sempati olmaz! İnsana değer verme olmaz!

Biriken kin, nefret, düşmanlık duygularının etkisiyle olmadık canavarca davranışlara yöneliyor çocuklarımız ve onların bu kaba sığmaz davranışları sonunda bize de hayatı çekilmez hale getirir! Çünkü yanlış ama ebeveynlik duygularının tutsaklığıyla suç işleyen çocuğuna arka çıkar ya da suçlarını örtbas etme yanlışına düşüp kendini de suça ortak eder! Böylece hem dünyası hem ahireti berbat olur; dünyada da ahirette de zarar edenlerden olur!

Çocuklarımızla sınanmamamız için Allah bize yardım etsin!