Seçim sonuçları, Yahudiler için hem bir trajedi hem de bir komedi.
İsrail, yol ayrımında…
Netanyahu ittifakı 53 milletvekili kazanırken, muhalefet partileri 48’de kaldı. Ancak her iki taraf ta parlamentoda çoğunluğu sağlayamadı. Hükümet kurmak için 61 milletvekili sayısına ulaşamadı.
Yahudileştirme politikalarına rağmen diğer Yahudi olmayan unsurlar, tarihte ilk defa mecliste 120 sandalyeden 19’unu elde etmeyi başardı.
Her şeye rağmen onlar da varlar..
Hükümetin kurulmasında belirleyici oldular.
Ancak onlara karşı tepkiler büyük.
Son dönemlerde İsrail’in izlemiş olduğu iç ve dış siyaset, ülkeyi bir yol ayrımına getirdi.
Peki ne olacak?
Seçim sonuçları, hem olumlu hem olumsuz sonuçlar doğurabilir!
Bu bir fırsat..
Aksi takdirde daha da yalnızlaşacaklar, daha da dünyada antipatileri artacak.
desteksiz kalacaklar
İsrail’in "apartheid" (ayrımcı) bir devlet olarak varlığını sürdürmesi oldukça zor.
Müslüman-Hıristiyan unsurların, siyasi partileri var. Seçim kampanyaları yürütüyorlar, parlamentoya temsilciler gönderiyorlar.
İsraillilerden daha fazla aktifler!
Çok ilginç bir durum.
Kendi yerleşim yerlerinde hemen hemen yüzde 77’si sandık başına gitti.
Yahudi seçmenler kadar ülkenin kaderinde etkili olacaklarına inanıyorlar.
Bağımsız aynı zamanda entegrasyondan yana bir tutum sergiliyor.
Ortak Liste (Joint List) ve Ra’am partisinin kazandığı 19 MİLLETVEKİLİ ile hem kilit hem anahtar oldular.
Diyorlar ki: Buradaki varlığımız bütün halkların lehine.
Diyorlar ki: Yol ayrımındaki İsrail’i yanlışa sürüklenmekten ancak biz kurtarabiliriz.
İsrail’in ikilemi bitmez:
Seçime girebiliyorsunuz.
İktidarın ortağı olamıyorsunuz.
Ayırımcalığa maruzsunuz.
Eşit Yurttaş değilsiniz.
Parlamentoda temsil edilebilirsiniz ama yönetime katılamazsınız.
Üstelik Yahudi siyasi liderler bu dışlamayı açıkça savunuyorlar.
Ciddi anlamda bir çelişki..
Bu dışlanmanın nedenlerini açıklamak zor.
Bazıları güvenlik meselesi deyip, geçiştiriyorlar.
İsrail’de iken hep şunu gördüm:
Filistin halklarının ailevi bağları güçlü.
Dışarda gittikçe güçlenen diasporaları var.
Eskiden yoktu.
Türkiye başta olmak üzere destek veren ülkeler var.
İsrail, onlardan neden korkuyor!
Filistinli partiler, aralarında anlaştılar…
İsrail’i bu çıkmazdan kurtarmak için bir çıkış yolu önerdiler:
Gadi Eizenkot liderliğinde kurulacak hükümete, dışarıdan destek verecekler.
İsrail’deki Flistinliler ne istiyorlar…
Elbette ki, verecekleri destek karşılığında bir şeyler talep edecekler.
Halklarının yaşamlarında somut iyileştirme…
Daha insanca yaşam
Ayrımcılığa, ırkçılığa son.
Adalet.
Eşitlik.
Huzur.
Barış…
Netanyahu karşıtı cephe, bunu başarabilir.
Yönetimden dışlanmaları durumunda kaos artar.
Onların yönetime katılmaları ülkenin işlerinin doğru bir şekilde yürütülmesinde önem arz ediyor.
Tüm ilişkiler gibi, eşit vatandaşlık, taraflar arasında karşılıklı alışveriş sürecine dayanmalı.
İki milyon insan ve onların temsilcileri yönetime katılma hususundaki isteklerini seçime yoğun bir katılım sağlamak suretiyle ortaya koymuşlar.
Bunu, Gazze’deki kendi halklarına karşı bir soykırım gerçekleştirdiği bir savaşın ardından gösterdiler.
Özverili yaklaşımları göz ardı edilmemeli, küçümsenmemeli.
Onların ki karşı tarafa uzatılan bir zeytin dalı.
Bir jest!…
Bir uzlaşma eli.
İsrail’in şiddet politikasını terk etmeli…
Uzatılan el havada kalmamalı.
Geçmişte büyük acılar yaşadılar.
Mülteci oldular.
1948 ile 1966 yılları arasında maruz kaldıkları zulmü anlatmak zor.
Bugün Gazze’de yaşananları anlatmak ta çok zor.
Ayrımcılık ve ötekileştirme…
Yaşananlar, Filistinlilerin, bu yüksek nüfusun devletle olan ilişkilerini büyük oranda şekillendirmişe benziyor.
İsrail’de bulundum. Bazen bana sorarlardı:
Ne olacak bizim halimiz?
Ben de derdim onlara:
Tek başına, ordu olmadan meydan muharebesi kazanılır mı?
Birlikte yaşamanın mutlaka bir yolu bulunmalı.
Üzerinizde oynanan bir oyun var.
Yahudileştirme (Yaudification) siyasetine boyun eğmeyin.
Hem bağımsız olun! Hem entegre olun!
Bu mümkün mü!
Elbette mümkün.
Her sorunun çözümü sizde, sizin düşüncenizde.
Yeter ki, zekanızı ve aklınızı kullanın.
Entegrasyon, hiçbir zaman Yahudi Devleti’ni benimsemeleri anlamına gelmiyor.
İsrailliler gibi devlete aidiyet duygusuna sahip olamazlar.
Ayrımcılık ve ötekileştirme siyaseti, bunun önünde engel.
Bize göre siyasi bir ortaklık inşa edilmeli,
Karşılıklı taahhütler verilmeli,
Demokratik normlara saygı gösterilmeli,
İş birliğine gidilmeli,
İşbirliği herkes için somut faydalar sağlamalı.
Ne yazık ki, İsrail devlet siyaseti, diğerlerine karşı ‘güvensizlik siyaseti’ üzerine inşa olunmuş.
Verilmeyen güven geri gelir mi?
Bilinmez.
Bunun için eğitim, altyapı, sağlık veya maliye gibi bakanlıklarda Filistinlilere görev verilebilir mi?
İsrail ulusal marşı "Hatikvah (Umut)"ı bugünkü şartlara uyarlamak lazım.
Netanyahu’nun hükümetten dışlanma siyaseti iyi bir adım.
Barışa dair umutları yeşertmekte…
Filistinliler, İsrail devleti için tehlike değil.
Aksine kazanç.
Siyaset yarınları düşünerek iş yapma sanatı….
Diasporadaki Yahudiler ayakta,
Seslerini yükseltiyorlar:
Netenyahu politikaları ile bir yere gidilemez.
Diasporadaki Yahudilere de zarar veriyor.
Bir koalisyon hükümeti kurun.
İsrail’de yaşayan bütün halkları ve partileri içine alın.
Fırsat önünüzde…
Ne yazık ki,
Bazı ülkeler fırsatı kaçırmada çok ustalar…
Bazı insanların fırsatı kaçırmada ciddi marifetleri var.