Türkiye nüfusu hızla azalıyor.
Millî güvenlik meselesi…
Sebepler zincirleme…
Siyasi, malî, içtimaî, marifî, mimarî, ahlakî…
“Boşanma aşaması…”
Boşanma bir “evre” imiş(!)
Hem nikahsız hem de düzeyli birliktelikler…
Bu durumda kadının hiçbir hukuki dayanağı yok.
Öte yanda ömür boyu nafaka ise evlilikleri gulyabaniye dönüştürebiliyor.
Hem 12 yıl zorunlu eğitim hem 1+1 evler hem de en az 3 çocuk.
Nasıl olacak?
*
“Bir âlem ki, gökler boru içinde!
Akıl, olmazların zoru içinde.
Üst üste sorular soru içinde:”
*
“On İkinci Kalkınma Planı ve Cumhurbaşkanlığı Yıllık Programlarında "Doğurganlığın nüfusun yenilenme seviyesinin üzerinde tutulması, aile kurumunun güçlendirilmesi, yükselen ortalama evlenme yaşının evliliklerin özendirilerek daha genç yaşlara düşürülmesi ve ikiden fazla çocuk sahibi olmanın desteklenmesi suretiyle sağlıklı ve dinamik nüfus yapısının korunması..." hususunda temel amaçlar belirlendi.
Ancak…
Vaziyet vahametini muhafaza ediyor.
Şöyle ki;
Eğitim, 12 yıl zorunlu.
18-19 yaşında mezun.
Bir mesleğe sahip değil…
Mecburi istikamet: Yükseköğretim…
Sonra…
KPSS hazırlıkları…
Yaş 30’a dayandı.
“Yaş otuz beş yolun yarısı eder”
“Bu yaşa kadar yalnız yaşadım, devam...” diyenlerin oranı artıyor.
*
Yalnız yaşayanların oranı 2016'da 3 milyon 316 bin 894 iken 2025’te 201 bin 781 artışla 5 milyon 523 bin 321'e yükselerek yüzde 66,5 artış gösterdi.
Yalnızlık artarken değerler de yok oluyor.
Kültürel soykırım…
Otomobil reklamlarında da hayvanlar koltuklarda yerlerini alıyorlar…
*
Malî durum:
“ilk kez sigortalı olanların yüzde 58'i 18-29 yaş aralığında bulunurken kendi işini kuranların neredeyse yarısının gençlerden oluştuğuna dikkati çeken Erdoğan, yüzde 42'lik önemli bir kesimin ilk işe giriş yaşının 30 ve üstü olduğunu ifade etti.” (06.01.2026 Basın)
*
“Sekiz yıllık sevgilisi gözyaşlarını tutamamış…”
“Çocuğunu kucağına aldı ama henüz evlenmeyi düşünmüyor.”
Sonra şiddet…
Nikah olmadığından tazminat yok , nafaka yok.
Uzaklaştırma verilince de canına minnet, terk ediyor.
*
Enstitü Soysal’ın "Türkiye'de Demografik Eşik" başlıklı panelinde,
5 tespit:
1 - İstek var, cesaret yok: Gençler çocuk istemiyor değil; sosyal medyanın dayattığı "mükemmel ebeveyn" ve "kusursuz çocuk" algısı nedeniyle bu sorumluluğun altından kalkamayacaklarını düşünüyor.
2- Ebeveynlik çıtası yükseldi: Sosyal medyada normalleştirilen özel okul, kurs, teknoloji ve sürekli mutlu aile görüntüleri; ebeveynlik çıtasını yükseltti, çocuk sahibi olmayı göz korkutucu hâle getirdi.
3 - Aile mahremiyeti kalktı: Çocuk yetiştirmek artık mahrem bir süreç değil; paylaşılan, kıyaslanan ve yargılanan kamusal bir performansa dönüştü. Bu görünürlük baskısı ebeveynliği ağır bir yüke çevirdi.
4 - 'İyi hayat' sunma baskısı: Geçmişte temel ihtiyaçlar yeterliyken bugün ebeveynler çocuklarına "her şeyin en iyisini" sunmak zorunda hissediyor. Bu algı, doğurganlık kararının da sürekli ertelenmesi sonucunu doğuruyor.
5 - Kuşaklar arası telkin: "Biz zorlandık, sen yapma" ve "Erken evlenme, bekle" söylemleri, sosyal medya baskısıyla birleşerek evlilik ve çocuk yaşını daha da yukarı çekti. (25.1.2026 Basın)
Bekârın malını it, yakasını bit yer.
Ailenin temeli, milletin dili kadındır: Anadili…
Evlilik güzeldir…
