Bir toplumun gerçek gücü, yalnızca ekonomik gelişmişliğiyle değil, insanına verdiği değerle ölçülür. Bir başka önemli sorun da toplum olarak giderek birbirimize yabancılaşmamızdır. Aynı sokakta yürüdüğümüz, aynı şehirde yaşadığımız insanların acılarına karşı kayıtsız kalabiliyoruz. Bir haksızlığa tanıklık ettiğimizde başımızı çevirmek, bir mağduriyet karşısında sessiz kalmak ya da “Beni ilgilendirmez” düşüncesine sığınmak da toplumsal dayanışmanın temellerini zedelemektedir.
Oysa insanı insan yapan en önemli özelliklerden biri empati kurabilmesidir. Kendimizi başkasının yerine koyabilmek, onun yaşadığı acıyı anlamaya çalışmak ve gerektiğinde destek olabilmek, sağlıklı bir toplumun temelidir. Empatinin azaldığı yerde öfke, bencillik ve hoşgörüsüzlük artar.
Adalet, Toplumsal Güvenin Temelidir
İnsanların devlete, hukuka ve birbirlerine duydukları güven, adalet duygusuyla doğrudan ilişkilidir. Her birey, haklarının korunacağına, haksızlığa uğradığında sesinin duyulacağına ve mağduriyetinin görmezden gelinmeyeceğine inanmak ister. Adaletin yalnızca kâğıt üzerinde değil, yaşamın her alanında hissedilmesini ister.
Bir toplumda güçlü olanın değil, haklı olanın korunması esastır. Çünkü adalet, yalnızca suçlunun cezalandırılması değil, mağdurun korunması ve benzer olayların tekrar yaşanmaması için gerekli önlemlerin alınmasıdır.
Geleceğimizi Vicdanlı Nesiller Yetiştirerek Koruyabiliriz
Çocuklarımıza yalnızca akademik başarıyı, meslek sahibi olmayı ve ekonomik açıdan güçlü olmayı öğretmek yeterli değildir. Onlara saygıyı, merhameti, sorumluluk almayı, farklılıklara hoşgörüyle yaklaşmayı ve haksızlık karşısında doğru bir duruş sergilemeyi de öğretmeliyiz.
Çünkü geleceğin toplumu, bugün yetiştirdiğimiz çocukların değerleriyle şekillenecektir. Şiddetin normalleştirildiği, sevgisizliğin sıradanlaştığı ve başkasının acısının önemsenmediği bir ortamda sağlıklı bireyler yetiştirmek mümkün değildir.
Son Söz Vicdanımızı Kaybetmeyelim
Günümüzde yaşanan bazı olaylar vardır ki yalnızca bireyleri değil, bütün toplumu derinden etkiler. İnsanların vicdanını sorgulamasına, adalet duygusunu yeniden düşünmesine ve toplumsal sorumluluklarını hatırlamasına neden olur. Çünkü bazı olaylar karşısında sessiz kalmak, yaşananları görmezden gelmek ve zamanla unutmak, toplumsal duyarlılığın zayıflamasına yol açar.
Toplumun vicdanını sarsan olayların temelinde çoğu zaman insan hayatına, haklarına ve onuruna yeterince değer verilmemesi yatmaktadır. Şiddet, ihmal, adaletsizlik, çocukların korunamaması, kadınlara yönelik saldırılar ve insanların çaresizlik içinde yalnız bırakılması artık yalnızca bireysel sorunlar olarak değerlendirilemez. Bunlar, toplumun ortak sorumluluğunu ilgilendiren ciddi meselelerdir.
Bir çocuğun gözyaşı, bir annenin çaresizliği, bir insanın uğradığı haksızlık karşısında duyduğu sessizlik, aslında hepimizin üzerinde düşünmesi gereken bir gerçeği ortaya koymaktadır. İnsanlık, başkasının acısına ne kadar duyarlıysa o kadar güçlüdür.
Bugün yaşanan her toplumsal olay bize önemli bir gerçeği hatırlatıyor. Hiçbir sorun yalnızca başkasının sorunu değildir. Bir insanın yaşadığı haksızlık, hepimizin adalet duygusunu ilgilendirir. Bir çocuğun korunamaması, hepimizin geleceğine yönelik bir uyarıdır.
Artık gündem değiştikçe unutulan acılara, birkaç günlük tepkilere ve sonuçsuz tartışmalara mahkûm olmamalıyız. Toplum olarak daha fazla sorgulamalı, daha fazla dayanışmalı ve çözümün bir parçası olmalıyız.
Çünkü bir ülkenin gerçek zenginliği yalnızca sahip olduğu ekonomik kaynaklar değil, insanına verdiği değer, adalet anlayışı ve vicdanıdır.
Unutmayalım ki bir toplumun en büyük kaybı, vicdanını kaybetmesidir. Ve vicdanını kaybeden bir toplum, geleceğini de tehlikeye atar.