Kadın, emeğini iş yerine verebilir.
İhtiyacı vardır, kariyer yapmak istiyordur, canı öyle istiyordur…
Sebep her ne olursa olsun, çalışan kadın saygı görmeyi hak eder.
Peki, bir iş yerinde çalışmayan…
Vaktinin tamamını evine, ailesine, çocuklarına ve kişisel gelişimine tahsis eden kadın, saygı görmeyi hak etmez mi?
Kendilerine “Nerede çalışıyorsunuz?” sorusu yöneltilen kadınlar, “Ev hanımıyım” karşılığını verdiklerinde, küçümseyici bakışlarla karşılaşabiliyorlar.
Bazılarına göre ev hanımı, ayaklarının üzerinde duramayan, hep başkalarına muhtaç şekilde yaşayan kadındır.
Çalışan kadın ise “ekonomik özgürlüğünü” eline almış kadındır.
Özgür kadın!
Sabahın köründe tıkış tıkış otobüslere binip iş yerine ulaşmaya çalışan, dönüşte de aynı eziyeti çeken, üstelik büyük bir bölümü asgari ücretle çalışan kadınlara sorun bakalım, ne kadar özgürlermiş!
Ben, bir iş yerinde çalışan kadının da vaktini evinde çalışmaya ayıran kadının da aynı derecede saygın olduğunu söylüyorum hep.
Ve dahası, evinde çalışan kadının çok daha fazla emek sarf ettiğini düşünüyorum.
Ev işi nankör oluyor. Sürekli çalışsan da yaptığın işler görünmüyor.
Üstelik, eğer eşinin isteğe bağlı sigorta primlerini ödeyebilecek ekonomik gücü yoksa, emeklilik hakkını elde etmen de mümkün olmuyor.
Bu konuya el atılması lazım.
Evet, ev hanımlarına emeklilik!
Bu, ev hanımlarının eşitlik ve sosyal devlet ilkeleri çerçevesinde talep ettiği bir haktır!
Yurt dışında yaşayan kadınlarımıza tanınan hak, yurt içinde yaşayan kadınlarımıza da tanınmalıdır!
Konuyu izah edelim:
SGK'nın resmî internet sitesinde “Yurt Dışı (Emeklilik) Borçlanması İşlemleri” diye bir başlık var.
Orada şöyle yazıyor:
“Ülkemiz ile sosyal güvenlik anlaşması imzalamış ülke olsun olmasın!”
Tekrar ediyorum:
“Ülkemiz ile sosyal güvenlik anlaşması imzalamış ülke olsun olmasın!”
SGK'nın açıklamasında şu ifadeler yer alıyor:
“Yurt dışında çalışan Türk vatandaşları ve doğumla Türk vatandaşı olup da çıkma izni almak suretiyle Türk vatandaşlığını kaybedenler, yurt dışında geçen sigortalılık/işsizlik ve ‘EV KADINLIĞI’ sürelerini ülkemiz sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik, malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla borçlanabilirler.”
Bu kanuna göre borçlanmanın şartları şunlardır:
1- Türk vatandaşı olmak,
2- Belirli nitelikte yurt dışı süreleri bulunmak,
3- Yurt dışı sürelerini belgelendirmek,
4- Yazılı istekte bulunmak.
Yurt dışındaki ev hanımları için borçlanma şartlarının temel çerçevesi bu.
Şu ifadelere de dikkat lütfen:
“Borçlandırılabilecek süre olarak ifade edilen ‘EV KADINI OLARAK GEÇEN SÜRE’ nedir?
Yurt dışında ‘EV KADINI OLARAK GEÇEN SÜRELER’, EVLİ VEYA BEKÂR OLUP OLMADIKLARINA BAKILMAKSIZIN, KADINLARIN YURT DIŞINDA İKAMET ETTİKLERİ SÜRELERİ İFADE EDER. BU SÜRELER İŞSİZLİK SÜRESİ KAPSAMINDA DEĞERLENDİRİLMEZ. BORÇLANMA TALEBİNDE BULUNANLAR, YURT DIŞINDA EV KADINI OLARAK GEÇEN SÜRELERİNİN DİLEDİKLERİ KADARINI BORÇLANABİLİRLER!”
Evet, dostlar…
Satır satır okuduk.
Tekrar edelim, bilgiler SGK'dan.
Yurt dışındaki bir ev hanımı, gerekli vatandaşlık, yaş, ikamet ve belgelendirme şartlarını taşıyorsa, çalışmış olsun veya olmasın, evli ya da bekâr olsun, çocuk sahibi olsun ya da olmasın, yurt dışında ev kadını olarak geçirdiği süreleri borçlanabiliyor.
Borçlanılacak sürelerin Türk vatandaşlığı döneminde, 18 yaşından sonra ve fiilen yurt dışında ikamet edilerek geçirilmiş olması gerekiyor.
Bu şartları taşıyan kadınlar, yurt dışında ev kadını olarak geçirdikleri süreleri borçlanarak Türkiye'deki emeklilik işlemlerinde değerlendirebiliyor.
Peki, yurt dışındaki ev hanımlarına tanınan bu imkân, Türkiye'de yaşayan ev hanımlarına neden tanınmıyor?
Türkiye'de yaşayan bir ev hanımıysanız, emekli olabilmeniz için önünüzde ciddi engeller var!
Zira mevcut sistemde, daha önce herhangi bir sigortalı çalışması bulunmayan ve isteğe bağlı sigorta (Bağ-Kur) üzerinden emekli olmak isteyen ev hanımlarının 9000 gün prim ödemesi gerekiyor.
9000 gün ne demek?
Kaç yıl demek?
Türkiye'deki ev hanımı, burada değil de yurt dışında yaşamış olsaydı…
Durum ne olacaktı?
Yurt dışında ev kadını olarak geçirdiği süreleri borçlanabilecek, gerekli prim ve diğer emeklilik şartlarını yerine getirdiğinde Türkiye'den emekli olabilecekti!
Yani…
Oralarda yaşayan kardeşlerimize var ama buralarda yaşayan kardeşlerimize neden yok bu hak?
Oralardakilere olsun da buralardakilere niçin olmasın?
Anayasa'nın 10. maddesi:
Eşitlik!
Bir kadın, emeğini bir işverene veriyorsa sosyal güvenlik hakkına kavuşuyor.
Peki, emeğini ailesine, çocuklarına, evine veriyorsa neden aynı güvenceye kavuşamasın?
Ev kadınlığı mesleksizlik değildir.
Ev kadınlığı, karşılığı çoğu zaman ödenmeyen, sigortası yapılmayan, emekliliği düşünülmeyen büyük bir emek alanıdır.
Devlet, bu emeği görmezden gelmemelidir.
Bizim talebimiz ayrıcalık değil, sosyal güvencedir.
Yurt dışında yaşayan Türk kadınlarına tanınan ev kadınlığı sürelerini borçlanma imkânı, Türkiye'de yaşayan kadınlara da tanınmalıdır.
Ev kadınlarına emeklilik bir lütuf değil, sosyal devlet anlayışının gereğidir.
Bu konuda ısrarcı olacağız kısmetse!
