Kıymetli okurlarım,

Bugün sözü toprağa bırakalım. Ama bu kez toprak susmasın, konuşsun; insanın yüzüne gerçekleri haykırsın. Çünkü insan, üzerinde yaşadığı, kendisini besleyen ve bir gün yine bağrına döneceği toprağa karşı hiç bu kadar acımasız olmamıştı.

Ben toprağım!

Sen dünyaya geldiğinde seni ben karşıladım. İlk adımlarını benim üzerimde attın. Benim bağrımda yetişen nimetlerle beslendin, büyüdün, güçlendin. Üzerimde evler yaptın, şehirler kurdun, fabrikalar yükselttin. Dağlarımı deldin, ormanlarımı kestin, derelerimi kirlettin. Yetmedi, beni kimyasallarla zehirledin.

Peki, sana soruyorum ey insan!

Ben sana ne yaptım da bana bu kadar düşman oldun?

Seni beslemekten, sana nimet sunmaktan başka hangi kötülüğüm vardı?

Ben sana doğal hâlimle meyve, sebze, tahıl ve türlü türlü bitkiler yetiştirirken sen neden daha fazlasını istedin?

Bir avuç daha fazla ürün almak, biraz daha fazla para kazanmak uğruna neden kimyasal gübreleri, tarım ilaçlarını bilinçsizce üzerime döktün?

Neden doğal dengemi bozdun?

Niçin bende hayat bulan milyonlarca canlıyı, mikroorganizmayı yok saydın?

GDO'lu tohumlar, endüstriyel tarım, bilinçsiz ilaçlama ve kimyasal atıklarla beni kendi özümden uzaklaştırdın.

Hiç düşündün mü, bir gün benim verimim düşerse ne yiyeceksin?

Sularım kirlenirse ne içeceksin? Ormanlarım yok olursa nerede nefes alacaksın?

Fabrikalarının zehirli atıklarını üzerime döktün. Evlerinin çöplerini, plastiklerini, ambalajlarını benim bağrıma gömdün. Yağmur yağdı, üzerimdeki zehirler derelere, göllere ve yer altı sularına karıştı. Sonra o suları sen içtin, o toprakta yetişen ürünleri sen yedin.

Peki, kime zarar verdin?

Bana mı, kendine mi?

Hem beni yaktın hem de kendini

Biraz düşün! utan! ve kendine gel!

Senin yüzünden nefes alamıyorum. Benim bağrımdaki hayatı tüketiyorsun. Ormanlarımı yakıyor, ağaçlarımı kesiyor, denizlerimi kirletiyor, derelerimi çöplüğe çeviriyorsun. Sonra da iklim değişikliğinden, kuraklıktan, selden, heyelandan şikâyet ediyorsun.

Sen hiç aynaya baktın mı?

Bu felaketlerin ortaya çıkmasında senin sorumluluğun ne kadar büyük?

Daha ne kadar tüketebilirsin?

Daha ne kadar kirletebilirsin?

Bir de dönüp hastalandığında hastanelere, doktorlara koşuyorsun. Şifa arıyorsun. Peki, seni besleyen kaynakları zehirlerken sağlıklı bir hayatı nasıl bekliyorsun?

Hastalığın nedenlerini hiç sorgulamıyor musun?

Sağlıklı bir insanın önce sağlıklı bir çevreye, temiz suya ve güvenilir gıdaya ihtiyacı olduğunu bilmiyor musun?

Ama sana bir gerçeği daha hatırlatmam gerekiyor.

Daha dün üzerimde gururla yürüyordun. Dağları aşmış, denizleri geçmiş, dünyaya hükmettiğini sanmıştın.

Dün benim üzerimde yürüyen ayakların bugün benim altımda yatıyor. Dün dünyaya sığmayan kibrin bugün birkaç metrelik mezara sığdı. Dün servetinle, makamınla, gücünle övünüyordun. Bugün hepsini geride bıraktın. Benim bağrıma döndün.

Peki, ey insan!

Bu kadar kısa bir ömür için neden bu kadar kibirlisin?

Neden sana emanet edilen doğayı hoyratça tüketiyorsun?

Biraz saygı, biraz hürmet!

Allah'ın yarattığı bu muhteşem nizamı neden bozuyorsun? Sana emanet edilen nimetlere neden ihanet ediyorsun? Yaratılan her canlının, her ağacın, her su damlasının bu dünyada bir yeri ve vazifesi olduğunu neden anlamıyorsun?

Sen bu dünyanın sahibi değilsin, sadece misafirisin. Üstelik senden önce de ben buradaydım, senden sonra da bu dünyada var olmaya devam edeceğim. Fakat beni bu hâle getirmeye devam edersen senden sonra yaşayacakların nasıl bir dünyayla karşılaşacak, hiç düşündün mü?

Ben senden intikam almak istemiyorum. Sadece doğal dengemin korunmasını, üzerimdeki hayatın devam etmesini istiyorum.

Beni koru ki ben de seni besleyebileyim. Sularımı temiz tut ki sen de temiz su içebilesin. Ağaçlarımı koru ki sen de nefes alabilesin.

Ey insan, unutma! Benimle savaşarak kazanamazsın. Çünkü beni kaybettiğinde kaybedeceğin şey yalnızca toprak değil, kendi hayatındır.

Sana son sözüm: Geldiğin yeri unutma, gideceğin yeri de aklından çıkarma. Bir gün yine kara toprağın bağrına yani bana döneceksin. O zamana kadar üzerinde yaşadığın bu dünyaya biraz saygı göster. Çünkü bu dünya sadece senin değil; senden sonraki nesillerin ve Allah'ın yarattığı bütün canlıların da evidir.