Her ne kadar artık gençler televizyon seyretmiyorsa da, orta yaştan önemli bir izleyici kitlesi olduğunu kabul etmek lazım. Televizyon yayınları, prime time denilen en çok seyredilen saatte dizi filmlerle doldurulmuş. Türk halkının çok izlediği bu yerli dizileri, aynı zamanda iftiharla dünyaya pazarlıyormuşuz. Bu Türk dizileri dünyada itibarımızı arttırıyormuş. Bu diziler Türkiye’yi dünyaya tanıtan çok önemli sanat eserleriymiş.(!) O zaman ilgililere şunu soralım, bu dizilerin tanıttığı Türkiye, acaba hangi Türkiye?
Cevabı çok basit. Dizilerin senaryolarına baktığımızda çoğunlukla sergilenen tablo kısaca şöyle: Aile içi şiddet, kıskançlık, gayri meşru ilişkiler, sınırsız eğlenceler, lüks mekanlarda aşırı müstehcen kıyafetli kişilerin aşk maceraları ve mafya çetelerinin birbiriyle kıyasıya silahlı mücadele arenası. Bu hayali hatta kasıtlı kurguların hangisi ülkemizi ve Türk halkının yaşantısını aksettirmektedir? Bir avuç sosyetenin iğrenç hayat tarzını ekrana taşımak, kime nasıl hizmet etmektir?
Gençlere hatta çocuklara idol olarak gösterilip kahraman haline getirilen dizi oyuncularının çoğu; dizide ve özel hayatlarında Müslüman Türk halkının inancına, geleneklerine ve değer yargılarına çok uzaklar. Hele senaristler, birbirine benzeyen bunca senaryoyu, hangi kriterlere göre dramatize ediyorlar. Yaşanan gerçeklere göre mi, amaçlanan gerçeklere göre mi, yoksa bir yerlerden gelen direktiflere göre mi?
Uzun seneler önce insanların evlerinde televizyondan başka eğlencelerinin olmadığı dönemlerde, aile dizileri vardı. Yani çoluk çocuk, anne baba, nine dede beraberce oturup yüzleri kızarmadan veya kızıp televizyonu kapatmadan izledikleri dizilerdi bunlar. Türk halkının çoğunluğunun hayat tarzını yansıtan, tiplemeleriyle içimizdeki insanları öne çıkaran, esprili, bazen güldürüp bazen ağlatan, argo konuşmaları bile edep içinde olan bu filmler, o kuşakla birlikte tarihe karıştı.
Şimdilerde ya silahlı mafya dizilerinde şiddet, tehdit ve öldürme sahnelerini seyredeceksiniz. Veya aile ve arkadaş çevresinde geçen entrikalar, gayri meşru ilişkiler, kıskançlık, aldatma, intikam, ihtiras gibi çirkin hasletleri özendiren dizileri izleyeceksiniz. Veyahut da televizyonun düğmesini hiç açmayacaksınız. Gündüz kuşaklarındaki programlardan o kadar çok şikayet ediliyor ki, açıp izlemeye bile gerek olmadan kanaat sahibi oluyorsunuz.
Beş ay önce yeni başlayan bir gençlik dizisi hakkında yazı yazmış ve eleştirmiştim. Dizinin adı bile, RTÜK ve Devlet makamlarını harekete geçirmesi gerekirken, kimse oralı olmadı. Halbuki, 1117 sayılı Küçükleri Muzır Neşriyattan Koruma Kanunu, halen yürürlüktedir. Devletin 18 yaşın altındakileri muzır neşriyattan koruması gerekir. Dizinin adı “Daha 17”. Çok açık şekilde 18 yaşın altındaki gençleri yani lise öğrencilerini hedef kitle olarak yönlendiren bir dizi.
Dizideki kız erkek ilişkilerini, ahlaksız davranışları, kuralsızlığı özendirmeyi bir kenara bırakalım, birkaç hafta önceki bölümde bir genç oyuncunun eline balta verildiğini dehşet içinde izledim. Birkaç duyarlı kişinin sosyal medyada yaptığı sert eleştiriler hatta suç duyurusunu görünce, artık bu dizinin devam edemeyeceğini düşündüm. Fakat çok yanılmışım.
Öyleyse bu dizileri izleyen gençlerin, okullarda şiddet eyleminde bulunmalarını hiç yadırgamayalım. Silahlı olayların sebeplerini başka yerlerde aramayalım. Gençlerimizi kimlerin ne maksatla bu tür davranışlara özendirdiğini iyi tahlil edelim. TBMM Okul Saldırılarını Araştırma Komisyonu, lütfen bu diziyi baştan sona bir izlesin. Öğrenciler üzerindeki etkisini araştırsın. Bu ülke sahipsiz değil. İsteyen istediği hedef kitleye göre senaryo yazıp insanları ve gençlerimizi sapık yaşantılara özendiremez.
Demek ki, bizim haberimiz olmadan bu kültürel ve sanatsal yerli diziler bütün dünyada beğenilerek seyrediliyormuş ve itibarımız artıyormuş. Öğrenmiş olduk.
Yalnız tarihi dizilere haksızlık yapmayalım. Senaryolarındaki bazı yanlışlara rağmen tarih, kültür ve medeniyetimize gerçekten hizmet ettiklerini kabul edelim.
