Gece yarısı siz uyurken kredi kartınızdan binlerce liralık alışveriş yapılsa ne yapardınız? Üstelik telefonunuza tek bir onay kodu bile gelmeden...
5 Kasım Perşembe günü sabaha karşı 05.30'da uyku arasında saatin kaç olduğunu öğrenmek için telefonuma baktım. Ekranda altı SMS bildirimi vardı. Mesajların bankadan geldiğini görünce merak edip açtım. Farklı saatlerde, farklı iş yerlerinden ve farklı tutarlarda alışveriş yapılmıştı.
İlk anda uykunun da etkisiyle ne olduğunu kavrayamadım. Ancak tutarlara dikkatlice bakınca durumun ciddiyetini anladım. Kredi kartımdan bilgim dışında yüksek meblağlarda harcama yapılmıştı.
İşin en dikkat çekici tarafı ise hiçbir işlem için altı haneli onay kodu gönderilmemesiydi.
Mesajların sonunda, işlemin bana ait olmaması hâlinde bankayı arayarak kartımı kapattırmam gerektiği yazıyordu. İlk alışveriş gece 01.55'te, sonuncusu ise 03.32'de gerçekleşmişti. Ben uyurken birileri kredi kartımla alışveriş yapmıştı.
Derhâl bankayı arayarak kartımı kullanıma kapattırdım. Çağrı merkezi görevlisinin yönlendirmesiyle mobil bankacılık üzerinden işlemlere itiraz ettim. Üstelik harcamalar henüz provizyon aşamasındaydı.
Ardından alışverişlerin ayrıntılarını incelemeye başladım. Apple Online Store üzerinden yüksek tutarlı alışverişler yapılmış, hatta işlemlerden biri üç taksite bölünmüştü. Uber Eats üzerinden yemek sipariş edilmiş, Use AI isimli yapay zekâ uygulamasından abonelik alınmıştı. Bir başka alışverişin adresi ise Öncü Kamp isimli işletmeydi.
Hırsızın kredi kartımı kullanarak taksitli alışveriş yapması, yemek söylemesi ve yapay zekâ aboneliği satın alması olayın en şaşırtıcı tarafıydı.
Bir an düşündüm. Kartı ele geçiren kişi yemek siparişini bile ihmal etmemişti. Ben ise sabahın erken saatlerinde hangi işlemin nerede yapıldığını çözmeye çalışıyordum. İşin tuhaflığı bir yana, bu kadar farklı alışverişin kısa süre içerisinde yapılabilmesi gerçekten düşündürücüydü.
Sabah 08.30'dan itibaren alışveriş yapılan işletmeleri tek tek aramaya başladım. İşlemlerin bilgim ve onayım dışında gerçekleştirildiğini anlatarak siparişlerin iptal edilmesini ve ürünlerin gönderilmemesini istedim.
İlk olarak Öncü Kamp'a ulaştım. Telefonda görüştüğüm hanımefendi durumu anlayışla karşıladı. Bir süre sonra beni geri arayarak siparişin iptal edildiğini bildirdi.
Ardından en yüksek tutarlı alışverişlerin yapıldığı Apple ile görüştüm. İşlemlerin henüz sistemlerine düşmediğini söylediler. Kart numaramı bildirerek ilgili siparişlerin iptal edilmesini talep ettim. Gerekli notların alındığı belirtildi ve ertesi gün tekrar görüştüğümde siparişlerin göründüğünü ve gerekli notların sistemlerinde görüldüğünü ifade ettiler.
Bu sırada internette benzer olayları araştırmaya başladım. Karşılaştığım mağduriyet anlatıları, yaşadığım olayın münferit olmadığını gösteriyordu. Bazı kişilerin parasını geri alabilmek için uzun süre uğraştığını okumak da kaygımı artırıyordu. Çünkü bir işlem provizyondan çıkmadan itiraz etmiş olmam, sonucun ne olacağını o anda bilmeme yetmiyordu.
Hukukçu bir tanıdığımla da görüştüm. İşlemlerin bilgim ve onayım dışında gerçekleştirilmesi nedeniyle olayın hırsızlık niteliği taşıyabileceğini söyledi. Bankanın şubesine gittiğimde görüştüğüm görevli, yakın zamanda kendisinin de benzer bir olay yaşadığını anlattı. İtiraz sürecinin ardından harcamaların iptal edilerek tutarların kartına iade edildiğini söyledi. Bu açıklama bir nebze olsun rahatlamamı sağladı.
Sonraki günlerde işlemler aşamalı olarak iptal edildi. İadeler kredi kartıma yansıtıldı. Sekiz günlük sürecin sonunda maddi kaybım kalmamıştı.
Hatta işin ironik bir tarafı vardı.
Use AI aboneliği dolar üzerinden satın alındığından, işlem ve iade arasındaki kur değişimi nedeniyle hesabıma 4,5 liralık fazlalık yansımıştı. Bir hırsızlık vakasının sonunda dört buçuk lira kâr etmiş görünüyordum!
Elbette bu durum yaşadığım tedirginliği ortadan kaldırmadı. Sekiz gün boyunca işlemleri takip etmek, işletmeleri aramak ve iadelerin gerçekleşip gerçekleşmeyeceğini düşünmek ciddi bir manevi yorgunluk oluşturdu. Telefonuma gelen her banka bildirimi, ister istemez yeni bir harcama mı yapıldı endişesi yaratıyordu.
O gün öğrendiğim bir başka şey de şuydu. Kartı kapatmak birkaç dakika sürüyordu ama işlemlerin sonuçlanmasını beklemek günlerce süren yorucu bir belirsizlikti.
Asıl mesele ise şu. Bir kredi kartı, sahibinden hiçbir onay kodu alınmadan nasıl bu kadar rahat kullanılabiliyor?
Her çevrim içi alışverişte SMS onayı istenmediğini biliyoruz. Ancak alışılmışın dışında tutarlar, peş peşe yapılan işlemler ve birbirinden farklı iş yerleri bankaların güvenlik sistemlerinde dikkat çekmiyor mu? Bu sorunun cevabını öğrenmek, en az paranın iadesi kadar önemli.
Bankalar dijital işlemleri kolaylaştırırken güvenliği de aynı ölçüde güçlendirmek zorunda. İşletmelerin, ödeme kuruluşlarının ve bankaların bu tür işlemlerdeki sorumluluklarının daha fazla tartışılması gerekiyor.
Ben paramı geri aldım. Ancak herkes aynı sonuca ulaşabilecek mi?
Bu olaydan geriye dört buçuk liralık kur farkından daha önemli bir gerçek kaldı.
Kartımdan çekilen para iade edildi. Peki, sarsılan güvenimi kim geri verecek?
