Geçtiğimiz günlerde dünya iki önemli seçime odaklanmıştı. Bunlardan ilki ABD'de gerçekleştirilen ara seçimler, diğeri ise işgalci İsrail'de yapılan seçimlerdi.
Her iki seçimin sonuçları üzerine farklı okumalar yapmak mümkündür. Ben de bu yazımda İsrail seçimleri üzerinden bir değerlendirme yapmaya çalışacağım.
İşgalci İsrail'de gerçekleştirilen seçimlerin sonucunda hiçbir siyasi blok tek başına çoğunluğu elde edemedi. Bu nedenle yeni hükümetin koalisyon yoluyla kurulması bekleniyor. Peki, herkesin gitmesini istediği Netanyahu'nun yerine gelmesi beklenen müstakbel başbakan adayı kim?
Karşımıza çıkan isim, siyasi ve askerî geçmişi itibarıyla Netanyahu'nun politikalarından keskin biçimde ayrışmayan Gadi Eisenkot. Eski bir asker olan Eisenkot, Gazze'de yürütülen askerî operasyonlar sırasında İsrail'in savaş kabinesinde görev yapmış bir isim. Oğlu da Gazze'de İsrail ordusunda görev yaparken hayatını kaybetti.
Gazze'de yaşanan yıkımın ve binlerce masum insanın hayatını kaybetmesinin sorumluluğunu taşıyan siyasi anlayışın, yalnızca isimler değişti diye ortadan kalkacağını düşünmek büyük bir yanılgıdır.
Gazze'deki vahşet sırasında binlerce insanın ölümüne yol açan bu siyasi ve askerî anlayışın İsrail'de yeniden iktidarın merkezinde yer alması, savaşın sona ereceği anlamına gelmemektedir. Aksine, mevcut politikaların devam etmesi ve daha da sertleşmesi ihtimali göz ardı edilmemelidir.
Siyasi kodları ve düşünsel yaklaşımı itibarıyla Filistin meselesine askerî güç ve güvenlik politikaları üzerinden yaklaşan bu yapının bölgeye ve insanlığa getirebileceği en büyük tehlike; daha fazla vahşet, yıkım, insani dram ve ölümdür.
Bunun dışında dile getirilecek bütün barış söylemlerinin, somut politikalarla desteklenmediği sürece bir anlam ifade etmeyeceğini unutmamak gerekir.
İsrail denilen bu soykırım fabrikası, bölgede binlerce insanın hayatına mal olan politikalarını sürdürmektedir. Yaşananlar yalnızca bir coğrafyanın değil, bütün insanlığın vicdanını ilgilendiren bir meseledir.
Buradaki tabloyu şöyle izah etmek mümkün: Firavun gitti, yerine Nemrut geliyor.
Çünkü İsrail siyasetinde yönetim değişse de Filistinlilere yönelik politikaların değişip değişmeyeceği hâlâ büyük bir soru işaretidir. İsrail'in siyasi yöneticilerinden bölgeye ve insanlığa yönelik olumlu bir değişim beklemek, mevcut politikalar ortadayken gerçekçi bir yaklaşım değildir.
"Netanyahu gitti, savaşlar bitecek" şeklindeki algı ise yaşananları yeterince okuyamamaktan başka bir şey değildir. Gadi Eisenkot'un, Gazze'deki savaş sırasında İsrail'in savaş kabinesinde görev yaptığını unutmamak gerekir. Dolayısıyla Netanyahu'nun siyasi geleceğinden bağımsız olarak İsrail'in Gazze ve Filistin politikasının sorgulanması gerekmektedir.
İşte bu yüzden gidenin Netanyahu, gelenin ise onun politikalarından belirgin biçimde ayrışmayan başka bir isim olabileceğini hafızalarımızdan çıkarmamamız gerekir. Değişen isimler, değişmeyen politikalar karşısında Filistinlilerin kaderini tek başına değiştirmeyecektir.
İsrail'de sandıklar değişebilir, başbakanlar değişebilir, koalisyonlar dağılabilir. Peki ya Filistinlilerin kaderi?
Giden katil, gelen katil olduğunda değişen yalnızca iktidarın sahibi midir, yoksa zulmün adresi de değişir mi?
Çünkü Filistin için asıl mesele, İsrail'de kimin iktidara geldiği değil, Filistinlilerin ne zaman özgür ve güvenli bir geleceğe kavuşacağıdır.
Özgür Filistin günlerini görebilmemiz duasıyla.
